Drannoeth
Ac meddai'r meddyg wrthi,
"Dwêd beth ddigwyddodd ddoe."Ond nid yw ddoe ond un ddolen;
mae llawer mwy nag un i ben y bont.
Rhedodd hyd dair ar hugain
neithiwr, i ben y twr;
gwythiennau chwech o gledrau
dan ei throed yn arwain i'r gaer
a'n lleisiau o'r weilgi bell
yn galw arni i bwyllo.Dringo hyd grib y delyn fetel
at un tant sy'n rhwd trosto.
Hwn yw'r nodyn mae hi'n ei daro:
swn enaid heb ei diwnio.
Dringo'n uwch at fwlb heb oleuo,
isio clocsio ar ei gwylfa gyfyng,
ar y dibyn
lle nad oes neb yn disgyn.Disgord yn seiniau'r nos
hudodd y dref yn dyrfa;
un hedyn o drybini yn denu
tystion at ei herchwyn hi,
yno, uwchlaw ei chadwyni.
Lliaws mud i chwarae'u rhan:
gwyfynnod - hi'n oleuni ar lwyfan."Rhedaist i'r glaw…?"
Roedd o'n ffeind, yn procio'r cof;
iddi hi, ni ddigwyddodd.Ond do, fy merch, bwriodd dy gyfeillion
berlau, diemyntau hyd fy ngruddiau.
Fe'u cynigiais yn glustog i ti,
rhois bryderon fy mynwes yn blu,
teflais f'yfory yn rhwyd rhwng y tyrau,
hyrddiais fy rhyddid yn rhaff.
Rydw i yma, gwaeddais. Yma i ti.
Mam. Yn y glaw."Daeth yr angylion ataf," meddai hithau, o'r diwedd,
"a buom yn dawnsio. Fi a'r angylion.
Am dipyn bach."
Sian Owen (1st Prize, Adult)
;-) x
Mae yna eira ar y traeth yng Nghricieth,
A neges yn hosan fy ffôn
yn swatio rhwng oren a minciag.Yno ymhysg marblis a chyflath
yn lwmp bach o lais ar y lôn,
yn gusan sy'n gofyn am chwanag.Dwi'n teimlo dy enw trwy'r gwead
a dyfalu pa flas fydd dy wên
ar y bore sy'n hir i Gaer Dyni.Cromfach flas siocled, ac am eiliad
ti'n degan, yn ddoli, yn drên.
A gwelais eira ar dywod eleni.
Nid oes signal ffôn yn fy nhy, rhaid aros tan y bore i agor fy negeseuon.
Sian Northey (2nd Prize, Adult)
yn sgil gweld nwyddau beddau gwryw a benyw o gyfnod
Celtaidd cynnar yn y Rheinisches LandesMuseum, Bonn
Ag arfer urddas hil a hyder ffydd y rhoddwyd 'rhain
ar ben eu ffordd; y geiriau'n gynta'n gwlwm tyn, ac
yna'r dathlu deddfol: bwyd, a llyn yn lli, cyn gosod
yn y llestri pridd olion eu harlwy symbolaidd - bara,
llysiau sur, cacennau mêl - i'w cynnal hyd eu hynt
â mwy na murmur gwynt y corsydd rhwng asennau.Bu galw ar gymdogion, ewyllys câr a chofio hen
gymwynas er darpar at y daith: i hwn addaswyd
helm, caed tarian, gwayw fras, a llafn yn fesur
gwryd. A dyma ernes cysur, bywyd maith, mewn
cydaid aur a hoelion hir, cyn lapio'n dynn amdano
len eu parch yn wâl, yn gwdyn cario'r gweddill.A hithau'n gymar gwron ni fu angen arni fwy na
harnais pres i'r meirch a'u cludai'r siwrnai bellaf
hon, a chelwrn ceirch. Ond hudwyd iddi waddol
gwell yn anwes gleiniau'i gwanwyn ar ei bron a
tholach crib fach asgwrn yn ei llaw, i'w harddwch
sgleinio eto'n llachar trwy ei llwch pan ddônt i dre.
Christine James (3rd Prize, Adult)
